Kolejny tydzień pełen wrażeń, przygód, nowych rzeczy. Chcąc skorzystać z zimy Xs musiała wybrać się na stok. Kilkanaście lat jeżdżenia na nartach dało się we znaki- nadszedł czas na zmiany. Być może też dlatego, że moje wystające kostki w zetknięciu z masywnym, twardym butem narciarskim sprawiały nieprzyjemny ból i odbierały komfort jazdy. Tym razem spróbowałam jazdy na desce snowboardowej. Zaczęło się przyjemnie. Wygodne buty, niezbyt ciężka deska, bardzo miły, zabawny i przystojny instruktor...to trwało tylko chwilę. Na wyciągu jeździć nie umiem..więc trzeba było zaiwaniać z tą deską na górę (dobre i tyle, że ta szkolna górka nie była taka wysoka). Jak udało się już wejść na szczyt, trzeba się było wpiąć w deskę (nie było to proste, a zadyszka po wdrapaniu na górę nie ułatwiała sprawy). Na sam koniec jazda...mój tyłek bardzo blisko poznał ten stok...można by nawet powiedzieć, że miał z nim większą styczność niż wypożyczony sprzęt. Na szczęście te wszystkie upadki były niezłą zabawą i wieloma wybuchami śmiechu, zarówno przeze mnie, jak i przez mojego instruktora. Po jakiś dwóch godzinach wspinania się na stok i prób zjeżdżania, udało mi się opanować (mniej więcej) na czym to polega. Byłam z siebie tak dumna, że nie przeszkadzały mi nawet nabite siniaki, obdarcia, czerwone kolana i tyłek. (Poza tym, na ciele Xs zazwyczaj spotyka się takie rzeczy, bo ktoś w nią wejdzie, zaatakuje ją ściana, czy drzwi...). Snowboard tak mnie wciągnął, że rodzice postanowili kupić mi mój własny sprzęt. ♥
Będąc w Polanicy udało mi się odkryć świetną restaurację z przepysznym jedzeniem. Szczególnie jedna z sałatek przypadła mi do gustu. Nawet ceny (naprawdę xl) nie odwiodły mnie do pójścia tam kolejny raz.
Następną stacją była stolica..a tam basen i istne szaleństwo. Natryski, wszystkie inne wodne atrakcje i sauna były przeze mnie wypróbowane i opanowane. Dopiero po całym szaleństwie pojawił się problem, jak zmyć ten chlor z włosów. Zrobiły się tak sztywne, że ledwo można było je ujarzmić (ale w końcu się udało).
Po basenie przyszedł czas na zaznanie pewnej ilości wiedzy w Muzeum Powstania Warszawskiego (historia nie może czekać na humanistę). Udało mi się zebrać cały kalendarz od 27 lipca 1944 aż do 5 października tego samego roku. Dodatkowo różne notatki z pewnych operacji wojskowych. Jak się jest w Warszawie, koniecznie trzeba tam zajrzeć...co prawda..dzikie tłumy Niemców, Anglików, Francuzów i ludzi innych narodowości mogą odstraszać, szczególnie Xs. Zniknęłam w tłumie na tyle, że moi rodzice zaczęli mnie szukać, a znaleźli mnie przemykającą pomiędzy dwoma wielkoludami, którzy nie zważając na nic atakowali swoimi cielskami pozostałych zwiedzających.
Następny dzień i jazda na łyżwach na stadionie. Ani razu nie upadłam, z czego wiele razy spowodowałam upadek..musiałam wyglądać naprawdę zabawnie tańcząc na lodzie, próbując złapać równowagę (ale co tam..i tak nikt mnie tam nie znał).
Trzymajcie się ;**
Wasza Xs
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz